326

ТОЙ

Шу куни аяси-ю аммаларининг, яхши амакиларнинг берган пуллари-ю, шоколадларига қарамай, Жамшиджон тойнинг олдидан кетмади. Унинг қоп-қора кўзларига тикилар, боғ четида ўрилмай қолиб кетган бедадан юлиб унга тутар, тойчоқнинг ям-яшил беда баргларини мазза қилиб чайнаётганидан завқи келиб қиқир-қиқир куларди. Тўй боланинг тўй билан иши бўлмай, қайнотаси олиб келган той олдида ўралашиб қолганини кўрган Бахтиёр ўғилчасини келинчакдек безатилган тойчоқнинг устига ўтқазиб, ҳовлини уч маротаба айлантирганида ҳовлини қийқириқ тутиб, Жамшиджоннинг шарафига ҳамду-санолар ёғилди.